Ode aan de laatste van de vrouwenlijn
Introductie: over wie gaat het?
Alle mensen hebben een lange lijn van voormoeders, die helemaal terugvoert naar de eerste vrouw. Vrouwen die geen kinderen hebben gekregen zijn de laatste van de vrouwenlijn. Als een vrouw alleen zonen baart, is zij ook de laatste van de vrouwenlijn. Mannen zijn allen de laatste van hun moeders lijn, al hun kinderen zijn verbonden met de vrouwenlijn van hun vrouw.
Daar sta je dan, als laatste van de vrouwenlijn.
Heeft een vrouw geen nazaten op de wereld gezet dan kan dit zwaar wegen in haar leven. Niet alleen zijn er verwachtingen en ideeën over moederschap, maar ze staat in de branding van de via het water overgeërfde informatie, die ze op haar eigen manier heeft te verwerken nu ze die niet doorgeeft aan haar kinderen. Het wordt tijd om deze vrouwen te erkennen in hun specifieke waarde en hun belang voor de samenleving. De laatste van de vrouwenlijn is ook een status die de moeite waard is om te erkennen. Het is niet wat je doet, of wat je hebt, maar wie je bent wat telt.
De laatste van de vrouwenlijn zijn is een vak apart, daar horen andere maatstaven bij zowel van jezelf naar jezelf toe als van anderen naar jou toe.
Hypothese : Overdracht via het water/celplasma
We erven van beide ouders evenveel genetisch materiaal. Van de vader erven we puur genetisch materiaal, bijvoorbeeld eigenschappen, wensen en talenten. Vaak zijn die uitgesproken, zodat je ze kunt zien, erop je kunt reageren, ze kunt aannemen of afwijzen. Van de moeder krijgen we naast de genen ook onuitgesproken drijfveren en verlangens van haar, via ‘het water’. Allereerst: via het celplasma. Het meeste daarvan komt via de moeder: eerst eicelplasma, dan placenta, dan borstvoeding. Bedenk ook, dat eicellen al aanwezig zijn in het embryo: grootmoeders water deelt zich al mee aan haar kleinkind. In het celplasma ligt waarschijnlijk een rijk scala van veelal onbewuste drijfveren opgesloten die ons voortstuwen; talenten, dromen, onmacht, verlangens, kennis, verdriet: een veelheid van boodschappen.
Zodoende wordt het kind o.a. geïntroduceerd in de drijfveren van de moeder, de oma en wellicht alle moeders die aan dit leven vooraf zijn gegaan. Ook het mitochondrisch DNA-onderzoek wijst uit, dat er via vrouwelijke lijn een continue verbinding is. Zo worden langs de vrouwelijke lijn generatie op generatie specifieke signalen afgegeven.
Beheren van je nalatenschap
Onze oma’s en moeders hadden vaak niet de keus of zij kinderen wilden, kinderen kwamen ‘gewoon’. Zij konden de roeping van hun talenten vaak niet realiseren. Anno 2000 is er een hele groep vrouwen die eindelijk zelf de potentie van hun stamboom kunnen uitdragen, niet via water en via hun dochters. Zij krijgen de tijd en ruimte om zich te bekwamen in hun vermogens. Zij zijn zich bewust dat zij geen kinderen hebben aan wie zij hun onvervulde verlangens kunnen nalaten.
Schoonmaken van de stamboom
Onder deze vrouwen zijn vrouwen, die bewust kiezen, en zeggen “Dat wat ik met mij meedraag van de vrouwenlijn wil ik niet voortzetten. Deze ‘bommen en granaten’ ga ik eerst kuisen, ik wil ze niet klakkeloos doorgeven aan de volgende generatie”. Zij verrichten een verantwoordelijke taak, zij reinigen en maken het zuiver. Soms worden zij zwaar belast met het zuiveren; wij realiseren ons niet altijd, dat zij nu juist de vuilnis ruimen voor de familie , waar alle andere zusters en nichten van de familie van mogen profiteren. In onze tijd is het mogelijk om via trainingen, therapieën, persoonlijke ontwikkeling, de ongemakken van de erfenis te leren dragen of gratie te verlenen aan dat wat onfortuinlijk is.
Gratie verlenen
Niet alles wat aan je voorafgegaan is, of waar je je onmachtig over voelt, hoef je op te lossen of te vergeven. Verleen gratie aan jezelf en aan je voormoeders voor die zaken die ‘niet kunnen’ maar toch plaatsvinden (of hebben plaats gevonden)
Je hebt ook tijd nodig voor herstel, je even terugtrekken, je eigen welzijn koesteren. Het onderhouden van een vriendennetwerk heeft prioriteit. Het is het netwerk waar je op kan terug vallen.
Alleen dat verwezenlijken wat binnen je vermogen ligt
Aan alle wensen en verlangens van de voormoeders kan je nooit gehoor geven. Het zijn er te veel. Je hoeft alleen dat uit de voormoederlijke stroom te halen wat echt bij jou past. Zoals de thymus, die virussen toestaat die jou kunnen helpen in je groei, zo hoef je alleen dat te doen, wat werkelijk voor jou beschikbaar is.
Daar sta je dan, maar niet als enige.
Als je de laatste van de lijn bent, hoef je niet alles in je eentje op te lossen. Er zijn veel vrouwen de laatste van de vrouwen lijn ; vorm een netwerk van steun en vind samen een solide aanpak.
Overdracht via uitstralen.
Met het besef de laatste van de vrouwenlijn te zijn wordt de urgentie gevoeld om essentieel te zijn. Je wordt geroepen om expressie te geven aan dat wat eeuwenlang in deze vrouwen lijn heeft kunnen opbouwen en verfijnen. Nu de stroom zijn eindpunt zal bereiken, keert de stroom krachtig (misschien wel in je schoot) weerom door de weerstand van het bereikte einde. In die branding sta je, en wellicht vind je juist de kracht door daar in te gaan staan. Met jouw unieke vermogen en met de urgente van de laatste van de lijn te zijn , kun je dat uitstralen, wat altijd al verborgen heeft gezeten in de stroom van al jouw voor moederslevens. Vrouwen die de laatste van de lijn zijn geven nu niet via het water hun vermogens door, maar via licht, dat doen zij niet alleen in daden, maar vooral in zijn.
Zij willen iets goeds nalaten, hebben niets te verliezen, en zijn daardoor fris schoon en vernieuwend, zij investeren onbaatzuchtig in de toekomst daar waar zij kunnen. Zij adopteren iemand of iets waar zij toegewijd hun vermogen voor inzetten.
©Anneke Wittermans
